ترمز بادگیر یک ساختار کاملاً مکانیکی است که برای ترمز عملیاتی و ایمنی سیستم های تجهیزات طراحی شده است. بین موتور و کاهش دهنده نصب شده است. هنگامی که موتور شروع می شود ، گشتاور رانندگی مونتاژ صفحه فشار را از طریق شافت اسپلین هدایت می کند و باعث می شود سطوح مارپیچ مقعر و محدب تعامل از پین های فعال و غیرفعال برای تولید جابجایی زاویه ای و محوری ایجاد شود. این بهار ترمز را فشرده می کند و فشرده سازی را روی جفت اصطکاک از بین می برد و به طور موثری نیروی ترمز را آزاد می کند. به طور همزمان ، دو سطح مارپیچ مقعر و محدب محکم برای انتقال گشتاور ، دستیابی به عملکرد انتقال جفت. هنگامی که تجهیزات متوقف می شود ، موتور گشتاور خروجی را متوقف می کند و گشتاور همراه بین پین های فعال و غیرفعال را از بین می برد. انرژی ذخیره شده در چشمه ترمز فشرده آزاد می شود و جفت اصطکاک را فشرده می کند و به ترمز می رسد.
سه اقدام برای اتلاف گرما در ترمزهای بادگیر در دسترس است: 1. ریخته گری دنده های تقویت کننده در اطراف حاشیه بیرونی طبل ترمز می تواند باعث افزایش اتلاف گرما شود. 2. برای ترمزهای دیسک ، مجاری تهویه را می توان در مرکز دیسک ترمز ریخت. ترمزهای کولیس- ثابت باید هر زمان که ممکن باشد. 3.}} intont کنترل حرارتی آستر اصطکاک را در یک محدوده خاص کنترل کنید: پس از قرار دادن پوشش اصطکاک به مدت 30 دقیقه در صفحه گرمایش 300 درجه ، دمای صفحه پشتی بیش از 190 درجه نیست ، که از آن برای جلوگیری از جلوگیری از پیری پرمخاطب ، حلقه مهر و موم شده ، استفاده می شود.